Hafiz & the police

17 december 2025

Hafiz komt uit Pakistan, waar hij bij de verkeerspolitie werkte. Dat was een pittige baan. "Ik was eigenlijk altijd bang," vertelt hij voor de klas. Hij schetst een situatie: "Soms hield ik iemand staande die vervolgens uitstapte en twee koppen groter was dan ik. Als hij dan heel beleefd vroeg wat ik van hem wilde..." Hafiz trekt een schuldbewust gezicht. "Dan zei ik: 'U mag doorrijden'." De hele klas lacht.

Emily: De weg naar school

19 maart 2025

Emily groeit op in Togo, maar haar jeugd is allesbehalve onbezorgd. Omdat haar moeder de zorg niet aan kan, wordt Emily als klein meisje bij haar tante geplaatst. Maar waar haar neefjes en nichtjes elke ochtend hun tas pakken voor school, blijft de deur voor Emily dicht.

Terwijl de andere kinderen leren lezen en schrijven, leert Emily hoe ze moet zwoegen. Haar dagen bestaan uit wassen, koken en schoonmaken. Ze kijkt de anderen na als ze vertrekken; zij mag alleen maar de huishouding doen.

Nu, jaren later, straalt Emily. Ze woont in Nederland en heeft iets bereikt wat ze vroeger nooit voor mogelijk hield: ze mag eindelijk naar school. Voor een ander is het misschien vanzelfsprekend, maar voor haar is elke les een overwinning.

Soms kijkt ze om zich heen en kan ze het bijna niet geloven. Haar leven in Nederland voelt als het einde van het sprookje van Assepoester. De tijd van het harde werken in de schaduw ligt achter haar. Met een eigen huis, financiële rust en — het allerbelangrijkste — een plek in de schoolbanken, voelt Emily zich eindelijk de prinses die ze altijd al had willen zijn.

Han en de blauwe envelop

16 mei 2025

Han komt uit China. In de klas is hij de man die altijd lacht, wat het onderwerp ook is. Ook als het over geld gaat. Hij vertelt met glimmende ogen over zijn dochters. Ze hebben hun weg in Nederland gevonden, hebben goede bijbaantjes en verdienen hun eigen geld. Dat geld houden ze lekker voor zichzelf, en Han vindt dat prachtig. "Ik ben hun vader," lacht hij breed. "Ik ga toch geen geld vragen aan mijn eigen kinderen?"

Hij vond het prima om zelf wat krapper te zitten, zolang zijn meiden maar konden sparen. Maar de Belastingdienst kijkt daar anders naar.

"Kijk," zegt Han, terwijl hij met een lach een denkbeeldige brief omhoog houdt. Hij vertelt de klas dat hij zevenduizend euro moet terugbetalen. Zevenduizend! Omdat zijn dochters nu verdienen, zijn zijn toeslagen achteraf verlaagd. "Ik heb geen cent te makken," grapt hij erachteraan, alsof het de clou van een goede mop is. De klas lacht mee, maar er klinkt ook verbazing. Zevenduizend euro is voor Han een klein fortuin.

Zijn trots is groot en zijn lach nog groter, maar de realiteit van het Nederlandse systeem is soms taai.

Tussen de taaloefeningen door hebben we het er toch even serieus over gehad. Mijn advies aan Han? Je hoeft het niet alleen op te lossen met een lach. Bel de Belastingdienst, want zij kunnen bijna altijd een betalingsregeling treffen die wel haalbaar is. En die meiden? Die weten waarschijnlijk niet eens dat hun vader nu in de knel zit.

Het is tijd voor een eerlijk gesprek aan de keukentafel. Niet om hun geld op te eisen, maar om een mooie middenweg te vinden. Want samen de lasten dragen is ook een vorm van trots. Han knikte, nog steeds met diezelfde lach op zijn gezicht. "Ik ga bellen," zei hij.

Doodeng

13 januari 2026

Vandaag bespraken we met de B1-groep het woord 'doodeng'. Mohammed vertelde wat hij vroeger doodeng vond: "Als kind dreigde mijn vader altijd dat ik in de kelder moest slapen als ik iets stouts had gedaan. Met het licht uit! Dat vond ik doodeng, want er zaten daar ook allemaal muizen..." De hele klas luisterde ademloos, alsof ze zelf iets doodengs hadden gehoord.